Mezquita w Kordobie – doświadcz tego, co najlepsze

Mihrab znajduje się w części zwanej Maqsurah, w samym środku muru qibla. Pierwotnie służyło jako znak wskazujący kierunek modlitwy, a teraz przekształciło się w małą ośmiokątną komorę zwieńczoną kopułą w kształcie muszli św. Jakuba. Komnata stoi na marmurowej podstawie ozdobionej wersami z Koranu oraz inskrypcjami upamiętniającymi jej twórców. Mury są ozdobione trójlistnymi łukami ślepymi i motywami roślinnymi, . Panele mozaikowe przedstawiają wzory geometryczne i roślinne oraz wersety z Koranu, a stylizowane motywy roślinne symbolizujące Drzewo Życia zdobią otaczające je deski.

Drzwi Mezquity w Kordobie to nie tylko wejścia – pozwalają też lepiej zrozumieć znaczenie ceremonii, które się tam odbywają. Drzwi Dziekanów uchodzą za jedne z najstarszych drzwi w meczecie, a ich początki sięgają pierwotnego meczetu zbudowanego przez Abd al-Rahmana I. Mimo że na przestrzeni lat przeszły kilka renowacji, wciąż zachowały elementy architektury wizygotyjskiej. Konstrukcja łuku nawiązuje do tradycyjnych wzorów wizygockich, co widać w promienistych rzeźbieniach zworników, w których kamień przeplata się z cegłą.

Patio de los Naranjos było pierwotnie miejscem rytualnego oczyszczenia przed modlitwą muzułmańską, ale później stało się głównym miejscem odprawiania ceremonii katolickich w katedrze. W czasach kalifatu północna fasada była otwarta na dziedziniec, ale po podboju przez chrześcijan i wybudowaniu kaplic została zamknięta. Obecną nazwę i wygląd patio zawdzięczamy biskupowi Francisco Reinoso (1597–1601), który zaprojektował je jako ogród. Posadzono rzędy drzew pomarańczowych, palm i cyprysów, które nawiązywały do rytmu kolumn w sali modlitewnej.

Biskup Alonso de Manrique rozpoczął budowę kaplicy głównej. Architekt Hernan Ruiz I rozpoczął ten projekt w 1523 roku, skupiając się na wkomponowaniu gotyckich sklepień w południową stronę chóru. Kontynuując dzieło swojego ojca, Hernan Ruiz II wzniósł mury transeptu i wzmocnił je ośmioma przyporami. Stworzył też sklepienia w stylu gotyckim w ramionach transeptu i kaplicy głównej, ozdabiając je sklepieniem żebrowym z cyklem ikonograficznym poświęconym Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny. Na sklepieniach widnieją muzykujące anioły, święci, apostołowie, a nawet cesarz Karol V.

Biskup Íñigo Manrique (1486–1496) rozpoczął budowę dużej gotyckiej nawy, co stanowiło początek prac związanych z dostosowaniem kaplicy do potrzeb chrześcijańskich. Ta bazylikowa przestrzeń miała filary i ostrołukowe łuki poprzeczne oraz drewniany strop z dwuspadowym dachem. Na suficie widnieją motywy malarskie przedstawiające roślinne ornamenty oraz łacińskie i greckie napisy nawiązujące do „Jezusa Zbawiciela”. W pierwotnej kaplicy głównej znajdował się niegdyś cykl fresków o inspirowanych stylem włosko-bizantyjskim, pochodzących z 1351 roku, ale niestety już ich nie ma.

Sala modlitewna z kolumnadą w Mezquita de Kordoba jest wypełniona ponad 800 kolumnami, które zbudowano z pozostałości rzymskiej świątyni, która wcześniej stała w tym miejscu. Sala ta znana jest też z wyjątkowych podwójnych łuków, zbudowanych z czerwonej cegły i kamienia, z łukiem podkowiastym na dole i półokrągłym na górze.